Weblog

50 tinten grijs

dinsdag 08 januari 2013

 


Nederland kent 50 tinten grijs. Het grijs van loden luchten en mist, van grauw-mauve wolkenstormen, van grijszwarte regen op asfalt. Niet alleen de 50 tinten grijs van het Nederland in de Tweede Wereldoorlog, niet alleen de 50 tinten grijs van het cohort lezende vrouwen dat onze boeken koopt, niet alleen de 50 tinten grijs van de inkt van belegen meningen, de 50 tinten grijs van versleten politieke partijen, de 50 tinten grijs van bankbiljetten, driedelige kostuums en steunkorsetten. Ons lage land bij de zee kent vele tinten grijs van haar beruchte, schitterende luchten: het wolken- en het parelgrijs, het zilver-, het muizen- en het duivengrijs, koudgrijs en warmgrijs, ezelgrijs, ijzel- en groezelgrijs, kreukelgrijs en knekelgrijs... Maar telkens weer probeert de weerman/vrouw ons op tv toch aan te praten dat Nederland in Hispanje ligt, waar de zon schijnt als een appeltje van oranje, hij/zij belooft ons elke dag toppen van bergen, weidse vergezichten en paradijselijke temperaturen. Maar, helaas-gatenkaas, vandaag is het wéér niet zo ver. Vandaag is het gek genoeg weer grijs of iets met potloodregen, en dus moet Nederland het doen met 50 tinten grijs, en van het weermens het hoofd onder de deken steken. En dus vertrekt er ’s morgens een man met een schooltas onder zijn arm naar zijn kantoor, waar hij uit het raam ziet dat het vandaag, alweer, grijs is. Zijn droog geworden ziel krimpt ineen. Hij zijgt achter zijn bureau, sorteert de post en denkt aan het grijze licht in zijn moeders ogen.

Website by JetNet - © Wanda Reisel 2012